{gspeech} Początki osadnictwa na terenie gminy sięgają XIV wieku. Już z tego okresu pochodzą pierwsze wzmianki o istnieniu Górzna. W XV wieku powstały kolejne wsie: Unin, Goździk i Kobyla Wola. W 1864 roku utworzono gminę wiejską Górzno, która w tym czasie obejmowała dużo większy obszar niż obecnie. W 1867 roku powstał powiat garwoliński, a w jego składzie gmina Górzno.

Według spisu powszechnego z 1921 roku gmina obejmowała ponad 100 wsi, koloni, osad i folwarków. Było 1 809 budynków mieszkalnych i 12 444 mieszkańców. W okresie międzywojennym gmina Górzno należała do sądu pokoju w Garwolinie. Sąd okręgowy miał siedzibę w Siedlcach. Najbliższa poczta i telegraf znajdowały się w Garwolinie. W gminie działała odlewnia żelaza, było też wiele zakładów mleczarskich. W 1938 roku w ramach reorganizacji podziału administracyjnego kraju powiat garwoliński włączono do województwa warszawskiego. Taki stan trwał do końca istnienia II Rzeczypospolitej.

Na terenie Gminy Górzno zlokalizowanych jest kilka cennych zabytków architektury.

Najciekawszym jest najstarszy na Mazowszu spichlerz drewniany z początku XVIII w. Jest on pięknym przykładem kunsztu budowlanego z tego okresu. W tym samym zespole dworskim znajduje się dworek z końca XVII w. należący w przeszłości do rodzin Paliszewskich i Wilkońskich.

Prowadzi do niego blisko kilometrowa aleja wysadzona kasztanowcami, zamknięta dziedzińcem z gazonem przed fasadą rezydencji. Poruszając się zabytkową aleją kasztanową natrafimy na wiekowy dąb szypułkowy„Dziadek”o niespotykanym obwodzie pnia na wys. 1,3 m równym 625 cm, wysokość ok. 23m.
Nr w rejestrze wojewódzkim – 91.

Z zabytków sakralnych należy zwrócić uwagę na kościół parafialny p.w. św. Jana Chrzciciela z 1787 r. prezentujący styl ubogiego baroku. W kościele tym znajdują się dwie chrzcielnice z piaskowca z XVI i XVII w. oraz barokowe ołtarze. 

 {/gspeech]